2016, περιμένοντας την νέα ταινία των Coen, έχοντας ήδη διαβάσει καιρό πριν για το main story και με γνώση του cast, που ως σύνολο είναι το πιο λαμπρό τους ως τώρα, πιο φανταχτερό και από του Burn after Reading, και...
ΜΕ ΛΟΥΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ 'COEN ΤΑΙΝΙΑ' ΩΣ ΤΩΡΑ!
Fail Ceasar! Εεε, Hail ήθελα να πω...
Josh Brolin, Ralhp Fiennes, George Clooney, Tilda Swinton, Scarlet Johansson, Chaning Tatum, Frances MacDormand, Jonah Hill και Alden Ehrenreich σε ένα ensemble cast που θα 'πρεπε να σπέρνει, απλά καταλήγει να σε κάνει να χαίρεσαι που τους βλέπεις όλους αυτούς μαζεμένους, όπως σε μια Avengers ταινία του Coen Universe.
Είναι η χειρότερη 'Coen ταινία', όχι η χειρότερη με την υπογραφή τους, με την έννοια του ότι περιλαμβάνει όλο το φάσμα και το στυλ που τους καθιέρωσε, χωρίς να προσπαθεί να μπει σε άλλου είδους κατευθύνσεις, όπως συνέβη σε άλλες 3 ταινίες που φέρουν την σκηνοθετική σφραγίδα τους, ενώ παράλληλα αποτυγχάνει πιο πολύ από τις υπόλοιπες 13. Έχοντας πάρει φόρα από τα χλιαρά, για τα δεδομένα τους, mid 00's, ανέκαμψαν βήμα-βήμα με το combo των Burn after Reading-True grit-Inside Lewyn Davis, για να αποτύχουν στην συνέχεια.
Τι έφταιγε? Απλά παραήταν πλουμιστό θεωρώ, ως θαυμαστής τους, και κάπως πήγαν να γεμίσουν με πολλές ιδέες την δημιουργία τους αυτήν, το σακούλι όμως δεν αντέχει τόσους πολλούς βόλους, όσο γυαλιστεροί και αν είναι αυτοί, πόσω μάλλον δε όταν είναι γυαλισμένοι εξωτερικά, αλλά πλαστικοί κάτω απ' την επιφάνεια. Το 'παραμιλητό' τους με διαλόγους καλά κρατεί ως ταυτότητα, απλά έχουμε την χειρότερη έκφανσή του ως τώρα. Συμπερασματικά :
Ντεφορμέ σεναριακά + Λαμπρό cast που αποσκοπεί στην ικανοποίηση του A.D.D. +ότι άλλο έκαναν πάντα, που όμως χωρίς τη μεστότητα και την συγγραφική οικονομία προκαλεί εσωτερική τριβή στην ροή = η χειρότερη Coen ταινία στην οποία ΔΕΝ προσπάθησαν να κάνουν κάτι άλλο, εκτός από το cinema τους.
Για να δούμε τώρα μια πρόχειρη κατάταξη των ταινιών τους, ώστε να γίνω πιο κατανοητός.
Θα χωρίσω την φιλμογραφία τους σε 3 μέρη. Τα τέλεια Coen δείγματα, που είναι εναλλάξιμα μεταξύ τους και είναι 7. Πρόκειται για 7 ταινίες που είναι εντελώς Coen και είναι όλες top 3 quality. Αυτό δείχνει το βάθος των δυνατοτήτων τους. Για μένα είναι αυτές (σε δική μου σειρά προτίμησης) :
1. Raising Arisona
2. Barton Fink
3. Fargo
4. Big Lebowski
5. Inside Lewyn Davis
6. O Brother, Where are Thou?
7. Miller's Crossing
Με τρεις θανατηφόρες 'καθαρές' κωμωδίες ( Raising, Lebowski, O Brother), με 2 neo noir ( Fargo, Miller's) και με δύο αρκετά ξεχωριστές ταινίες, αποτελούν τρανταχτά παραδείγματα του ταλέντου τους και είναι καλές αφετηρίες για μη μυημένους.
Έπειτα οι middle of the pack ταινίες τους, που κάθε άλλο παρά μέτριες είναι, οι πιο πολλές θα ήταν οι καλύτερες σε άλλες φιλμογραφίες, και είναι :
8. True Grit
9. A Serious Man
10. The Man who Wasn't There
11. Burn after Reading
12. Blood Simple
13. No Country for the Old Men
Πρόκειται για ταινίες που είναι όπως οι πιο πάνω, αλλά είτε είναι για πιο μυημένο κοινό, είτε όχι αψεγάδιαστα δείγματα όπως τα παραπάνω π.χ. το Burn after Reading είναι καταπλήκτικη μαύρη κωμωδία, αλλά λιγότερο αστεία από τις 3 που ανέφερα στην προηγούμενη κατηγορία. Eπίσης ένα απ'τα καλύτερα remake και καλύτερα western μετά το Unforgiven, το True Grit και το A Serious Man, είναι φτιαγμένα με τα ίδια υλικά όπως τα 7, απλώς δεν θα τα πρότεινα για αρχή, είναι ίδιας κλάσης όμως, ένα κλικ κάτω ίσως. Τα υπόλοιπα 3 είναι ενδιαφέροντα neo noir παραδείγματα που υστερούν μόνο απέναντι στα 2 αδερφάκια τους πιο πάνω.
Και ήρθε η ώρα για τα bottom 4.
14. Hail, Caesar!
15. Intolerable Cruelty
16. The Hudsucker Proxy
17. The Ladykillers
Από αυτά, το Hudsucker Proxy είναι η 'οικογενειακή' ταινία των Coen που με το ελαφρύ της κλίμα και χιούμορ σε ζεσταίνει, αλλά δεν έχει την αιχμηρότητα των υπόλοιπων 15 ταινιών. Αποπροσανατολισμένο.
Intolerable Cruelty. Είναι η ερωτική κομεντί των Coen, πολύ έξυπνη για το είδος της, απλά αν δεν έγραφε Coen στα credits, δεν νομίζω να έφτανε στ' αυτιά, στα μάτια, στην αντίληψη, πόσω μάλλον στην υπόληψη, των οπαδών των Coen. Αρκετά αιχμηρό χιούμορ, κακό μονοπάτι. Δοκιμάστηκε, βγήκε κάτι όχι αναμενόμενο, απορρίφθηκε και αντίο. Όλα καλά.
Το The Ladykillers θεωρείται απ'τα πιο αχρείαστα και άχρηστα remake, είναι μόνο για χάζεμα του Tom Hanks από τους φανατικούς οπαδούς του Forest Gump και μόνο, οι υπόλοιποι ούτε με ωτοασπίδες για να μην ακούγονται οι κακές ατάκες δεν θα αντέξουν. Μόνη αχτίδα, η γιαγιά. Μην μπείτε καν στον κόπο, δείτε οποιοδήποτε άλλο από τα προαναφερθέντα.
Fail Caesar. Καλώς τα μας. Είναι σαν τα πάνω 3? Όχι. Σκοπός ήταν η παραγωγή μιας ακόμα ταινίας, αστείας, μάλλον προς καθαρό comedy το πήγαιναν. Όμως τα άλλα είχαν όλα iconic χαρακτήρες, ιδανικούς για τον ρόλο τους. Εδώ βλέπουμε απλώς ικανούς τύπους, που μπορούν να τα κάνουν όλα και παρ' όλα αυτά το ρηχό σενάριο τους απογυμνώνει ερμηνευτικά. Ναι γέλασα. Όταν όμως το main joke που θα μου μείνει είναι ο κουμουνιστής που φωνάζει 'parasites' απ'το background στην σκηνή με τους σεναριογράφους που μιλούν για πολιτική, τότε μάλλον οι πόροι δεν έχουν αξιοποιηθεί με βέλτιστο τρόπο.
Το Inside Lewyn Davis ίσως το έθαψε παραπάνω από όσο έπρεπε, αλλά υπομονή. Όπως μετά τo Hudsucker Proxy έρχεται το Fargo, έτσι περιμένω να ανακάμψουν. Μόνο το επόμενο να μην ξεπεταχτεί όπως το Ladykillers μετά το Intolerable Cruelty...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου