The Not So Silent Watcher's 100 Movies('rapid fire' mode) A (re)collection of 100,part 3:'From 20 to 1 to infinity'

Παλμοί καρδιάς αργοί ακούγονται και παγωμένες ανάσες ξεπηδούν απ'τα ρουθούνια. Τυλίγουν μια επιφάνεια με τρόπο λεπτό, σαν να τη χαϊδεύουν, κρυσταλώνοντάς την. Ξάφνου μια ατέλεια, μια ρωγμή εμφανίζεται. Εξαπλώνεται βίαια πάνω σε όλη την παγωμένη επιφάνεια και όταν παντού έχουν απλωθεί οι ρωγμές, άτακτα σαν ρίζες, τότε ο πάγος γίνεται θρύψαλα... Και αποκαλύπτεται η αλήθεια: ένα λουκάνικο...

Με αυτήν τη μεταφορά θα εκφράσω το πως βλέπω την διαδικασία που έχω ξεκινήσει εδώ και κάποιους μήνες,να παρουσιάσω τις 100 αγαπημένες μου ταινίες.Ξεκινώντας την διαλογή των 100,τις οποίες έχω δει σε διάρκεια αρκετών χρόνων,κύριος γνώμονας ήταν η αναθεριεμένη γεύση που φέρνει η καθεμιά στο μυαλό,διαφορετική από εκείνη που μου είχε αφήσει η κάθε ταινία όταν την είδα.Σ'αυτό συντελεί ότι όλες αυτές οι εντυπώσεις,έχουν αναμιχθεί μεταξύ τους και από κάποιο πιθανό ανασκάλεμα (έχω ξαναδεί αρκετές,αποσπασματικά η ολόκληρες) μαζί με άλλες εμπειρίες και ιδέες που έχω αποκτήσει σαν άνθρωπος, έχουν δημιουργήσει κάτι νέο.Είναι αυτό που λένε 'μια ιδέα/εντύπωση/άποψη ωριμάζει μέσα μας'.Αυτή είναι η συναισθηματική και αισθαντική διεργασία(το κρυστάλωμα της επιφάνεις).Η ατέλεια έγκειται στο ότι προδίδεις με μια τέτοια διαδικασία,τα προσωπικά σου βιώματα.Είναι μια προσωπική διαδικασία,οπότε χάνεις σε αντικειμενικότητα,όμως την κερδίζεις ξανά αν δε φοβάσαι να δώσεις το δικό σου στίγμα και να παραδεχτείς το ποιος είσαι.Έτσι διαλύεται η οπτασία της λίστας και μένει ο... εαυτός σου.

Ο αρχικός μου σκοπός περατώνεται με αυτό το τρίτο μέρος,όπου παρουσιάζω τις 20 αγαπημένες μου ταινίες,με μια σύντομη περιγραφή των 20 λέξεων για την καθεμία.Σκοπός μου ήταν να παρουσιάσω μια συλλογή επιλογών (collection) των ταινιών που έχουν μείνει στη θύμηση, αλλά και στη καρδιά μου με κάποιο τρόπο.Σαρώνω μια ακόμη φορά τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες (recollection).Οι οποίες και είναι αναγκασμένες να αλλάζουν έστω και λίγο.Για πάντα.


20.Videodrome(1983)-David Cronenberg-Sci Fi,Horror

Η πληρέστερη έκφανση του body horror οράματος του Cronenberg,με τις σωματικές αλλαγές να κατευθύνουν τον ψυχισμό του ανθρώπου.Φρίκη.



19.A Streetcar Named Desire(1951)-Elia Kazan-Drama

Η αποτύπωση του αρσενικού sex apeal από τον Marlon σε ένα θεατρικό στήσιμο του Kazan και μια απρόσμενη κορύφωση-σύγκρουση.




18.Faust(1926)-F.W. Murnau-Drama,Horror

H αφελής προσπάθεια ενός ανθρώπου να αγγίξει το άπειρο. Η ασάφεια του προσδιορισμού της ευτυχίας. Ενός καλού μύρια κακά έπονται.





17.Some Like it Hot(1959)-Billy Wilder-Comedy,Adventure

Στη μεγαλειώδη κωμωδία του ο Billy Wilder, αποδεικνύει πως μπορεί να μεταδώσει στο θεατή αγωνία,ακόμη και στο πιο εύθυμο κλίμα.




16.Blade Runner(1982)-Ridley Scott-Sci Fi,Noir

Το δίπολο θεού-ανθρώπου,αντικαθίσταται με αυτό του ανθρώπου-cyborg σε αυτήν την συμβολική, φιλοσοφική, μηδενιστική, χαρακτηριστική ταινία επιστημονικής φαντασίας.



15.Double Indemnity(1944)-Billy Wilder-Noir

Δεν είναι το αρχέτυπο,είναι το πρώτο τέλειο, πλήρες film noir. Femme fatale, voice-over, plot twists, όλα αποδοσμένα υποδειγματικά.



14.Seventh Seal(1957)-Ingmar Bergman-Drama

Μία παρτίδα σκακιού με τον ίδιο το θάνατο χρησιμοποιείται ως σχεδία για να περάσουν οι ανησυχίες του Bergman στους θεατές.





13.Seven Samurai(1954)-Akira Kurosawa-Drama,Action

Γι'ακόμη μια φορά ο Akira Kurosawa σφάζει το κτήνος της έμπνευσης και πίνει άπληστα το αίμα του.Επιβλητικό, αριστοκρατικό.





12.2001:A Space Odyssey(1968)-Stanley Kubrick-Sci Fi

Βάζει ερωτηματικά στους θεατές, παρουσιάζοντας εικόνες και καταστάσεις, με υπαρξιακές προεκτάσεις, με τρόπο αφηρημένο, σαν ματιά στο υποσυνείδητο του ανθρώπου.



11.Touch of Evil(1958)-Orson Welles-Noir,Thriller

Όρισε το τέλος μιας περιόδου,όντας ταυτόχρονα το πιο τεχνικό του είδους του, με  σωρό λεπτομερειών που ενισχύουν τη σήψη.



10.The General(1926)-Buster Keaton-Comedy,Adventure

Μπορεί να παρουσιαστεί ως μια απ'τις καλύτερες στιγμές του physical comedy στον κινηματογράφο. Άρεσε και στον Orson Welles... λίγο.





9.Ivan the Terrible,part 1(1945)-Sergei Eisenstein-Drama

Θεατρικότητα, επιβλητικότητα, δολοπλοκία, σε συναρπάζει και δουλεύει υποδόρια. Είναι από τις φορές που το θέμα επισκιάζεται από την κινηματογραφική δύναμη.



8.Apocalypse Now(1979)-Francis Ford Coppola-Drama

To μακρινό ταξίδι μέσα απ'την εμπόλεμη ζώνη του Vietnam οδηγεί (σ)την Αποκάλυψη.Ιδού το Space Odyssey των war movies.




7.La Dolce Vita(1960)-Federico Fellini-Comedy,Drama

Μια σειρά ιστοριών που διερευνούν τα θέματα ηθικής, αυτοπροσδιορισμού, ανέλιξης και ματαιότητας όλων αυτών που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος.



6.Aguirre, The Wrath of God(1972)-Werner Herzog-Drama

Η απληστία, ο επεκτατισμός, ο εγωκεντρισμός, η εσφαλμένη(?) εντύπωση πως όσο πιο μόνος μένεις, τόσο πιο κοντά στη θέωση φτάνεις.



5.The Virgin Spring(1960)-Ingmar Bergman-Drama

Τελετουργικό, αργόσυρτο, απαιτεί την προσοχή με την σκληρότητά του καθώς και με τις σκέψεις περί εκδίκησης, θείας παρουσίας και συγχώρεσης.




4.Rashomon(1950)-Akira Kurosawa-Drama

Ένα έγκλημα παρουσιάζεται από διαφορετικές σκοπιές, μέσα από την σκηνοθετική τελειότητα του Kurosawa και τις διάφορες εναλλαγές διαθέσεων και προθέσεων.




3.Dr Strangelove(1964)-Stanley Kubrick-Comedy

Η σάτιρα του Ψυχρού Πολέμου αποδίδεται από τον Kubrick και χτίζεται στις στιβαρές πλάτες της κωμικής ιδιοφυίας του Peter Sellers.





2.Vertigo(1958)-Alfred Hitchcock-Thriller,Drama,Romance

Από τις πιο καλλιτεχνικές στιγμές του Hitch. Συναισθηματικό, αγωνιώδες, πανέμορφο οπτικά, με κατάλληλους χειρισμούς που οδηγούν με ακρίβεια στην κορύφωση.

1.Once Upon a Time in The West(1968)-Drama,Western

Αργόσυρτοι ρυθμοί, όχι λόγω νωθρότητας, μα πιο πολύ λόγω αντίληψης. Λυτρωτική προσέγγιση της εκδίκησης και ποιητική απεικόνιση της Άγριας Δύσης.