90's Movies Year By Year: With a Little Help From Myself.Part 5: 1994

Αυτήν τη φορά θα λάβω εγώ ο ίδιος τα ηνία, για το 1994, μία χρονιά η οποία έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις καλύτερες ever για το cinema. Είναι μια χρονιά κατά την οποία βγηκαν στις αίθουσες κάποιες από τις πιο δημοφιλείς και γνωστές ταινίες, όπως το Forest Gump, ή κάποιες από τις πιο επιδραστικές όπως το Pulp Fiction. Στα animation η loose adapted στον Hamlet ιστορία της Disney, Lion King, ικανοποιεί μικρούς και μεγάλους και με το Four Weddings and a Funeral γίνεται star ο Hugh Grant. Το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπισα, είναι πως αν τύχει να μην λατρεύεις αυτές τις ταινίες, τότε που πρέπει να στραφείς? Μετά από αρκετή αναζήτηση, κατέληξα σε 10 ταινίες που μ'άρεσαν πιο πολύ από αυτές και πιστεύω θα αποτελέσουν τροφή για σκέψη, αλλά κυρίως τροφή για τα μάτια και τις αισθήσεις σας, όπως οφείλει να κάνει ο κινηματογράφος. Σας εύχομαι να μην έχετε δει καμία από τις ταινίες που ακολουθούν, ώστε να εκπλαγείτε ευχάριστα. Καλή ανάγνωση!


10. Heavenly Creatures, του Peter Jackson

Ο Peter Jackson πριν τις υπερπαραγωγές για τις οποίες έγινε πασίγνωστος (Lord of the rings, Hobbit), αλλά και μετά από τα horror comedies για τα οποία ήταν αρκετά γνωστός (Bad Taste, Braindead), δημιουργεί μια ταινία εμπνευσμένη από αληθινή ιστορία, το Heavenly Creatures. Βασισμένο στο ημερολόγιο μιας έφηβης στα 50's, η ταινία ακολουθεί την ιστορία αυτής και μιας φίλης της, καθώς μας σκιαγραφεί την σχέση τους. Τα κορίτσια αυτά δημιούργησαν έναν φανταστικό κόσμο,τον οποίο υποστήριξαν με κείμενα που έγραφαν, φιγούρες που έπλαθαν εώς και παραισθήσεις που δημιουργούσαν, αποκλειστικά και μόνο από την ανάγκη τους να υπάρχει ένας ιδανικός κόσμος γι' αυτές. Ντεμπούτα για τις Kate Winslet και Melanie Lynskey που ενσαρκώνουν τις πρωταγωνίστριες, οι οποίες ταλαντώνονται μεταξύ πραγματικού και φανταστικού και η πορεία τους αφήνει να αναδυθεί η φιλήδονη ματιά του Peter Jackson για τα τοπία της χώρας του (New Zealnd).

9.Fresh, του Boaz Yakin

Φοβερό ντεμπούτο του Boaz Yakin, ο οποίος και δεν είχε τόσο λαμπρή συνέχεια. Πρόκειται για ένα hood film, που αφηγείται την ιστορία ενός αγοριού, ο οποίος λόγω του ανύποπτου παρουσιαστικού του, έχει επιλεγεί ως βαποράκι, από τους τοπικούς drug dealers. Ο πατέρας του αγοριού (Samuel Jackson) είναι ένας πρώην σκακιστής, που τον συναντά για να παίξουν σκάκι και προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό, αφού είχε εγκαταλείψει την οικογένεια του, με στρατηγικές συμβουλές. Μέσα από την απεικόνιση της σκληρής πραγματικότητας για τον μικρό Fresh, η οποία γίνεται σχεδόν documentary - ιστικά, με όλη την ενέργεια των δρόμων, και το γνήσιο δράμα που πηγάζει από τον ρεαλισμό της εμπορίας ναρκωτικών, μία ιστορία για την προσπάθεια για λύτρωση, ξεπηδά με τη μορφή ταινίας.

8.Vive L'Amour, του Tsai Min-liang

Tο Vive l'amour είναι μια ταινία που διαδραματίζεται στην Taipei. Οι τρεις βασικοί χαρακτήρες της ταινίας, μια γυναίκα και δύο άντρες είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, που το κύριο χαρακτηριστικό τους, είναι η μοναξιά τους. Το αστικό περιβάλλον στο οποίο ζουν δεν βοηθά και τους αποκαρδιώνει, εώς ότου τυχαία βρίσκονται και οι τρεις σε ένα άδειο διαμέρισμα, το οποίο η γυναίκα προσπαθεί να πουλήσει ως μεσίτρια. Οι ελάχιστοι διάλογοι της ταινίας υπογραμμίζουν την έλλειψη
επικοινωνίας και οι αργοί, νατουραλιστικοί ρυθμοί της, επιτείνουν την αίσθηση της δυσκολίας στην μεταβολή της ψυχικής και συναισθηματικής τους κατάστασης. Η σιωπή των ηρώων, μπορεί να μοιάσει βαρετή σε κάποιους που δεν έχουν ξανάρθει σε επαφή με τον Tsai Ming-liang, όμως αυτό που συμβαίνει πρακτικά είναι πως η απουσία διαλόγων, αντικαθίσταται από τις σκέψεις του θεατή γύρω από τα όσα συμβαίνουν στην πορεία της ταινίας.

7.Exotica, του Atom Egoyan

Ο Αtom Egoyan παίρνει μια ιστορία γύρω από ανθρώπους οι οποίοι αντιμετωπίζουν κάποιου είδους απώλεια, είτε πρόκειται για θάνατο αγαπημένου προσώπου, είτε για χωρισμό, είτε ακόμη κ για συναισθηματικό κενό που έχει δημιουργηθεί από προβληματική ανθρώπινη σχέση και κάνει την εξής διαδικασία : την κόβει κοματάκια και την παρουσιάζει χωρίς χρονική σειρά. Είναι μία μέθοδος που γενικά χρησιμοποιεί (π.χ. The Adjuster) όμως στην προκειμένη, η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή, υπνωτική και πολύ ενοχλητική (το ότι μεγάλο μέρος της διαδραματίζεται μέσα σε ένα strip club, συντελεί σε αυτό), μιας και παρουσιάζει σχέσεις αλληλεξάρτησης, οι οποίες είναι το εύκολο καταφύγιο για τους χαρακτήρες που δε θέλουν να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα και να βρουν λύσεις. Αντί αυτού, παρηγοριούνται μεταξύ τους, εκπληρώνοντας ταυτόχρονα ο ένας την απαίτηση του άλλου να πραγματοποιήσει την φαντασίωση του. Καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι της μπλεγμένης αφήγησης, ο θεατής πέραν του ότι μαθαίνει ακριβώς τον ρόλο του κάθε χαρακτήρα στην ταινία, παρατηρεί πως οι ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να βαλτώσουν τους ανθρώπους αν η κατεύθυνση που δείχνουν ως συνισταμένη, δεν συμφωνεί με την πρόοδο των ατόμων.

6.The Shawshank Redemption, του Frank Darabont

Δεν ξέρω ακριβώς τι έχει μείνει να ειπωθεί για μία τόσο δημοφιλή κι αγαπητή ταινία πέραν ίσως του ότι ο ελληνικός της τίτλος περιέχει spoiler. Πρόκειται για μια ταινία βασισμένη σε βιβλίο του Stephen King, που διηγείται την ιστορία ενός νέου τρόφιμου σε φυλακή (Tim Robbins), μέσω της διήγησης ενός παλαιότερου κρατουμένου (Morgan Freeman). Μέσα από αυτήν την εξιστόρηση μαθαίνουμε πέρα από τα προφανή (επανεκτίμηση της ελευθερίας) κάποια εντελώς μη προφανή, ίσως και φανταστικά, όπως την κοινωνική διάρθρωση εντός των φυλακών, η οποία προσεγγίζει αυτήν της κοινωνίας εκτός φυλακών, τόσο πολύ μάλιστα, ώστε σε σημεία φτάνει να ωραιοποιείται, αν όχι να εξισώνετε απλώς. Πάνω απ'όλα το κύριο για το οποίο εκτιμάται είναι οι ερμηνείες της, η φοβερή χημεία μεταξύ των δύο κεντρικών χαρακτήρων και η στρωτή, ζεστή σκηνοθεσία τα οποία οδηγούν όλα μαζί σε ένα υπερβατικό σημείο, το οποίο είναι από τα χαρακτηριστικά του cinema. It's all about choosing a way of life.

5.Quiz Show, του Robert Redford

O Robert Redford στήνει αυτήν την ταινία πάνω στην αληθινή ιστορία ενός δημοφιλούς τηλεοπτικού τηλεπαιχνιδιού γνώσεων. Δημιουργεί ένα περιβάλλον αληθοφανές, εμπλέκοντας καλοφτιαγμένους, πραγματικούς χαρακτήρες, στηριζόμενος στα υποκριτικά ταλέντα των Ralph Fiennes και John Torturo. Η ταινία είναι μία κριτική πάνω στην show biz και το αέναο κυνήγι για δόξα και χρήμα, χρησιμοποιώντας το Crime and Punishment και την θεωρία του υπερανθρώπου για να φτιάξει ένα σκελετό που να θεμελειώνει το όλο οικοδόμημα. Είναι ένα πολύ ωραίο μέσο ώστε να αποτυπωθούν με βατό τρόπο, περίπλοκες φιλοσοφικές θεωρίες, και αυτό επιτυγχάνεται με ζωηρά παραδείγματα καταστάσεων και ανθρώπων. Πόσο σπουδαίο είναι να κατακτάς την κορυφή, πόσο σημαντική είναι η αυτοκριτική, πόσο επηρεάζουν τα μέσα τον σκοπό και το πότε η φιλαρέσκεια μεταβάλλετε σε ενοχή είναι μερικά μόνο από το διαχρονικά ερωτήματα που βρίσκουν απάντηση με αυτήν την ταινία, με κινηματογραφικό τρόπο και παραδειγματικό χαρακτήρα.

4.Τhree Colours: Blue, White and Red, του Krzysztof Kieslowski

Τα τρία χρώματα της γαλλικής σημαίας, αντιστοιχούν στις λέξεις ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα και αυτά με την σειρά σε τρεις ταινίες ανάλογου θέματος, οι οποίες και αποτελούν μία τριπλέτα ειρωνείας έναντι των βασικών ειδών του cinema, δηλαδή μιλάμε για ένα anti-drama, ένα anti-comedy και ένα anti-romance. Επεκτείνονται σε τρεις ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ανθρώπων, μίας γυναίκας που μετά τον θάνατο της οικογένειας της αποφασίζει να αποκοπεί εντελώς από το παρελθόν, ενός άντρα που καταστρώνει ένα σχέδιο ώστε να βελτιώσει τη ζωή του έπειτα από το, ντροπιαστικό γι'αυτόν, διαζύγιο του και μίας άλλης γυναίκας η οποία βρίσκεται στην δίνη μιας υπόθεσης παρακολούθησης γραμμών τηλεφώνου από έναν άντρα. Οι τρεις αυτές ταινίες αναπτύσσουν ιδέες και σκέψεις με κινηματογραφικό τρόπο, επιδεικνύοντας την μαεστρία του πολωνού, φημισμένου σκηνοθέτη Kieslowski (η τριλογία είναι το κύκνειο άσμα του) και το ξεχωριστό του στυλ. Πρόκειται για αρκετά ευπρόσιτες οπτικά, σπουδαίες καλλιτεχνικά, αλλά και ουσιώδεις μετά την αποκωδικοποίηση τους κινηματογραφικές δημιουργίες, οι οποίες καλό θα ήταν να αντιμετωπίζονται ως MIA τριάδα. Εμφανίζονται μέσα σε άλλους οι Juliette Binoche, Julie Deply, Zbigniew Zamachowski, Irene Jacob (προηγούμενα εμφανίστηκε στο εξαιρετικό Double vie de Veronique, του ίδιου σκηνοθέτη) και Jean-Louis Trintignant.

3.Chungking Express, του Kar Wai Wong

H αστική πραγματικότητα μέσω της ψυχρότητας της μοιάζει να είναι σκληρή απέναντι στους δύο αστυνομικούς, οι οποίοι είναι οι κεντρικοί χαρακτήρες στις δύο ιστορίες που αφηγούνται στην ταινία αυτή. Προσπαθώντας να ελέγξουν και να τακτοποιήσουν τον συναισθηματικό τους κόσμο, θα έρθουν σ'επαφή με άλλους ανθρώπους, οι οποίοι μοιάζουν είτε να αδιαφορούν, είτε ενδιαφέρονται αλλά ζουν σε μία διαφορετική πραγματικότητα, και οι κόσμοι τους απλά συγκρούονται και απομακρύνονται μετα την σύγκρουση αυτή. Ο Wong Kar Wai με έδρα το Hong Kong, απεικονίζει με μοναδικό και άπλετο στυλ τις ιστορίες του, με μια σειρά από εφέ και φίλτρα που απεικονίζουν το αστικό περιβάλλον πιο απόκοσμο και ταραχώδες από ότι είναι, εκφράζοντας έτσι το πως νιώθουν οι συναισθηματικά φορτισμένοι ήρωες. Σκηνές όπως αυτή που δίνει ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, ο οποίος μαζεύει κονσέρβες περιμένοντας μετά το χωρισμό κάποια επανασύνδεση και μία μέρα αφού λήξουν, δίνει μία από αυτές σε έναν συλλέκτη σκουπιδιών, ο οποίος την απορρίπτει λέγοντας πως είναι ληγμένη, μένουν στο μυαλό και εξυπηρετούν τέλεια τον σκοπό τους, που είναι να κάνει τους θεατές να συμπονέσουν τους ήρωες και να εκφράσουν τις σκέψεις και το όραμα του σκηνοθέτη τους. Οι δύο αυτές ιστορίες συνδεονται στυλιστικά, αλλά και θεματικά (αποξένωση) με το εξίσου εξαιρετικό Fallen angels (1995).

2.Amateur, του Hal Hartley

O Hal Hartley αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σκηνοθέτη, ακόμη και για τα δεδομένα του αμερικάνικου ανεξάρτητου κινηματογράφου, του οποίου οι ταινίες έχουν ελαφρύ χαρακτήρα και αποτελούν κριτική της κοινωνίας, με όχι και πολύ προφανή τρόπο. Το 1994 αποφάσισε να κάνει ένα πιο σκοτεινό για τα δεδομένα του film, παρουσιάζοντάς μας μία αλλόκοτη ιστορία μίας πρώην μοναχής, νυν συγγραφέα πορνογραφίας, η οποία εμπλέκεται με έναν άντρα του υπόκοσμου που έπαθε πρόσφατα αμνησία. Ένας περίεργος κόσμος αγανακτισμένων ανθρώπων που προσπαθούν ο καθένας να πετύχει το δικό του στόχο, να εκπληρώσει τη δική του προφητεία (όπως ορίζει ο καθενας την δική του έστω) ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια των θεατών, κερνόντας τους με ένα μοναδικό οπτικά film, σκοτεινό, μπλεγμένο και δοσμένο με τον χαρακτηριστικό, στεγνό τρόπο ομιλίας και διαλόγου που χρησιμοποιεί ο Hartley, απ'τα οποία ξεπηδούν φιλοσοφικές απόψεις ανά πάσα στιγμή, Ο Martin Donovan παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και σε αυτήν την ταινία του Hal Hartley, μαζί με την Isabelle Huppert.

1.Ed Wood, του Tim Burton

Είναι η καλύτερη και πιο προσωπική ταινία του Tim Burton, μαζί με το Edward Scissorhands και η πιο under tha radar. Προκειται για την βιογραφία του Ed Wood, του ανθρώπου που θεωρείται ο χειρότερος σκηνοθέτης όλων των εποχών. Πολύ ιδιαίτερη περσόνα, με όραμα αν μη τι άλλο, παρ'όλα αυτά, η ανεπάρκεια budget αλλά και αισθητικής μάλλον, δεν του επέτρεψαν να φτάσει το άριστο. Δεν τον απέτρεψαν όμως ΠΟΤΕ από το να προσπαθεί και να παράγει! Συμμαχώντας με έναν σωρό από αλλόκοτους χαρακτήρες, ο καθένας μοιάζοντας να είναι για την ακρίβεια, απόκληρος στον επαγγελματικό του χώρο, και με μπροστάρη τον ξεπεσμένο από τη δόξα μεν, θρύλο του cinema δε, Bela Lugosi, η πορεία της ασπρόμαυρης αυτής ταινίας, είναι ένα τρενάκι του λούνα παρκ, που κινείται με ξέφρενους ρυθμούς. Αναποδιές, στερήσεις, μικροαπάτες, αφοπλιστική λόγω ανορθότητας πειθώ, όσο και ηλεκτρισμένες ερμηνείες από τον Johnny Depp και τον Martin Landau (oscar β' ρόλου ως Bela Lugosi), αλλά και ένα λοιπό φανταστικό cast, πραγματικά δημιουργούν ένα εξαιρετικά ευκολόπιοτο έργο, πολύ χαρακτηριστικό του ιδιαίτερου,σκανταλιάρικου στυλ του Burton, όσο και αυθεντικά συναρπαστικό. Η έμπνευση και η καλλιτεχνία βαράνε κόκκινο και παρακολουθώντας το ταξίδι στην Ιστορία αυτής της ομάδας παραγκωνισμένων τύπων, μόνο θάρρος και αποφασιστικότητα μπορεί να υπάρξει στις καρδιές των θεατών. Το κύριο που μας μαθαίνει η ταινία, είναι πως όσο άσχημες και αντίξοες και να 'ναι οι συνθήκες, πάντα πρέπει να προχωρούμε μπροστά, ακολουθώντας το όραμα, λέγοντας ένα 'That was fine.It's a wrap!'.

90's Movies Year By Year: With a Little Help From My Friends.Part 4: 1993

'Καθώς συνεχίζεται η πορεία του αφιερώματος στα 90's, η Νέλη επιλέγει 10 ταινίες που ξεχώρισαν σύμφωνα με την άποψή της, από όσες κυκλοφόρησαν το 1993.'

Στα 90'ς η τεχνολογία μεταλλάχθηκε μπροστά στα μάτια μας, το world wide web γεννήθηκε και μαζί με αυτό το phοtoshop και το CGI άνοιξαν πόρτες σε πολλές μορφές τέχνης για να εξελιχθούν, ανάμεσα σε αυτές και ο κινηματογράφος. Το σημαντικότερο στοιχείο όμως των 90's  για μένα είναι πως αποτελούν την δεκαετία των παιδικών μου χρόνων. Ευχαριστούμε λοιπόν τον The Not So Silent Watcher εγώ και ο μικρός μου εαυτός, για την ευκαιρία που μας έδωσε να θυμηθούμε ότι μας εξέπληξε μικρούς και να μάθουμε τι διατηρήθηκε στο χρόνο.

10. Carlito's Way, του Brian De Palma

Ο Πουερτορικανός πρώην κατάδικος Καρλίτο (Al Pacino) έρχεται σε εσωτερική σύγκρουση για την επιθυμία του να αφήσει πίσω την ζωή που τον έφτασε στη φυλακή. Όσο ονειρεύεται όμως την μικροαστική “ελευθερία” η παλιά φιλία του με τον δικηγόρο του Kleinfeld (Sean Penn) τον οδηγεί πίσω στις παλιές του συνήθειες. Η πολύ καλή ερμηνεία του Al Pacino δεν προκαλεί έκπληξη, γιατί βρίσκεται καθαρά στο στοιχείο του,απ' την άλλη ο Sean Penn ερμηνεύει τον ρόλο του αντιπαθέστατου αρουραίου Kleinfield με ευρηματικότητα και επιτυχία κάνοντας το θεατή να τον αντιπαθήσει όσο του αξίζει.


9. Short Cuts, του Robert Altman

Στα προάστια στου Λος Άντζελες η ανησυχία όσων ψάχνουν τον εύκολο δρόμο από τη νοικοκυρά μέχρι την πνευματώδη καλλιτέχνη, ηχεί δυνατά. Χωρίς ξεκάθαρο πρωταγωνιστή άλλα με ένα ζηλευτό cast που περιλαμβάνει ανάμεσα σε άλλους Rober Downey junior, Julianne Moore και Τim Robins περιπλανιόμαστε στις ζωές αυτών που θέλουν να "φτιάξουν" το σήμερα χωρίς να υπολογίζουν το αύριο.Η μελαγχολική ατμόσφαιρα τις ανησυχίας και τις αβεβαιότητας είναι υπαρκτή σε κάθε καρέ.

8. Ms Doubtfire,του Chris Columbus

Όταν η Sally (Miranda Hillard) αποστασιοποιήθηκε από τον σύζυγο της αυτός αποφασίζει να μεταμφιεστεί σε νταντά για να συνεχίσει να περνάει καθημερινά χρόνο με τα τρία παιδιά τους. Όσο ξεκαρδιστικός είναι ο Robin Williams ως Ms Doubtfire τόσο γίνεται αισθητά λόγος για τον πόνο του αποχωρισμού από αγαπημένα πρόσωπα. Θίγονται σημαντικά κοινωνικά στερεότυπα όπως ότι ο Daniel (Robin Williams) δεν είναι καλός πατέρας γιατί δεν κερδίζει πολλά χρήματα.Η ισορροπία ανάμεσα στα δύο δημιουργεί ένα ενδιαφέρον μείγμα .

7. Philadelphia, του Jonathan Demme

Με το στίγμα του HIV ακόμα στο κατώφλι, ο Tom Hanks ερμηνεύει γενναία τον οροθετικό Andrew Beckett. Εκτός από το στίγμα της πάθησης του έχει να αντιμετωπίσει και αυτό της ομοφυλοφιλίας. Για να δικαιωθεί απέναντι στην εταιρεία που τον απέλυσε προσλαμβάνει τον Joe Miller (Denzel Washington).Ο ρατσισμός υποβόσκει σε κάθε υποενότητα, από την ομοφυλοφιλία μέχρι τη φυλή, ως  και το γένος.

6. A Bronx Tale, του Robert De Niro

Σε αυτή την περίπτωση οι ηθοποιοί βρίσκονται μπροστά αλλά και πίσω τις κάμερες, αφού μιλάμε για ένα σκηνοθετικό εγχείρημα του Robert De Niro σε συνδυασμό με το σενάριο του συμπρωταγωνιστή του Chazz Palminteri. Ο De Niro μας αποδεικνύει πως με όποιο δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις. Aν ο δάσκαλος τυχαίνει να είναι ο Martin Scorcese, ακόμα καλύτερα . Ένας ανήσυχος “coming of age” γκανκστερκός διάλογος ανάμεσα στoν σκληρά εργαζόμενο πατέρα (De Niro) και τον νονό του Bronx (Palminteri) που διεκδικούν το ρόλο του πατρικού προτύπου από το ίδιο πρόσωπο.

5. What's eating Gilbert Grape, του Lasse Hallstrom

Το τελευταίο πράγμα που περιμένει ο Gilbert Grape (Johnny Depp) που ζει στην απομονωμένη Endora είναι να ερωτευτεί. Ως προστάτης της δυσλειτουργικής του οικογένειας, που περιλαμβάνει ανάμεσα σε άλλους μια παχύσαρκη μητέρα και έναν αδερφό με ειδικές ανάγκες, η γνωριμία του με την Becky (Juliette Lewis) χαλά τις ισορροπίες. Η συγκλονιστική ερμηνεία του Leonardo Dicaprio είναι αυτό που ξεχωρίζει , ο οποίος ενσαρκώνει τον μικρό αδερφό της οικογένειας, Arnie .

4. Jurassic Park, του Steven Spielberg

Γιατί αν δεν ήταν στην πεντάδα ποιος ακούει τον εννιάχρονο εαυτό μου.Ο Spielberg ξεδιπλώνει τα σκηνοθετικά του πλοκάμια all over the place σε ένα έπος παλαιοντολογικού πορνό.

3. Schindler's List, του Steven Spielberg

Κατα τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ο Oskar Schindler (Liam Neeson) προσλαμβάνει, υποκινούμενος από τον Itzhak Stern (Ben Kingsley) , Εβραίους στο εργοστάσιο του με αποτέλεσμα να τους σώσει τη ζωή . Ο Ralph Fiennes ερμηνεύει τον αιμοδιψή ναζί, Amon Goeth , που θαυμάζει τον Schindler για τους λάθος λόγους και είναι ικανός να προβεί σε όποια ενέργεια θα τον αφήσει να γευτεί έστω και ελάχιστη εξουσία. Η εξέλιξη των χαρακτήρων είναι αργή, σταθερή και μεγαλειώδης, ειδικά αυτή του Όσκαρ Σίλντερ που σε ένα από τα ομορφότερα φινάλε του σινεμά μετατρέπεται από τυχοδιώκτης σε ευεργέτης. Τα συναισθήματα πλημμυρίζουν με χρώματα την εικόνα, που ο Spielberg κράτησε ασπρόμαυρη καταφέρνοντας να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της ψυχρότητας του πολέμου με, επίπονη για το θεατή, επιτυχία.

2. Groundhog Day, του Harold Ramis

Όταν ο Phil (Bill Murray) στις 2 Φεβρουαρίου, την ημέρα της μαρμότας, μετέδωσε την πρόβλεψη του τρωκτικού δεν κατάφερε να επιστρέψει σπίτι του, αφού το επόμενο πρωί τα ημερολόγια έδειχναν πάλι 2 Φεβρουαρίου. Κολλημένος στη λούπα της ίδιας ημέρας, ο ξεκαρδιστικός Bill Murray είναι πιο στο στοιχείο του από ποτέ. Αστείος, ευρηματικός και λίγο εκνευριστικός προσπαθεί να αδράξει κάθε μέρα την ίδια μέρα, όχι πάντα με την ίδια διάθεση. Ο ρυθμός της ταινίας είναι πολύ ευχάριστος και εφευρετικός ,καθώς και η ατμόσφαιρα που μεταδίδει η μικρή χιονισμένη πόλη είναι μαγευτική.

1. The Nightmare Before Christmas​, του Henry Selick

O Jack Skellington,κάτοικος της 'Halloween Town' (Danny Elfman/Chris Sarandon) ανακαλύπτει την ύπαρξη της "Christmas Town" και αποφασίζει να γιορτάσει τα Χριστούγεννα στην πόλη του για πρώτη φορά.Η αποτύπωση αυτού του φανταστικού κόσμου στην οθόνη, σε συνδυασμό με ένα αντίστοιχα μαγικό soundtrack είναι καθηλωτική. Από τους χαρακτήρες της πόλης μεταξύ άλλων και η νεκρή Sally με την υπέροχη φωνή (Catherine O'Hara), φυσικά ο νεκρός σκύλος Zero, ο Άγιος Βασίλης αυτοπροσώπως αλλά και ο Oogie Boogie. Εμπνευσμένο από ένα ποίημα του Tim Burton και φτιαγμένο από τον Henry Sellick, ένα από τα καλύτερα stop motion-musical-animation για παιδιά και μεγάλους.

The Not So Silent Watcher's list of 1993

10. Fearless (Peter Weir)

9.Menace II Society (The Hughes Brothers)

8.A Bronx Tale (Robert De Niro)

7.The Nightmare Before Christmas (Henry Selick)

6.Short Cuts (Robert Altman)

5.Naked (Mike Leigh)

4.Sonatine (Takeshi Kitano)

3.Jurassic Park (Steven Spielberg)

2.Groundhog Day (Harold Ramis)

1.Schindler's List (Steven Spielberg)

90's Movies Year By Year: With a Little Help From My Friends.Part 3: 1992

 'Για το 1992, ο George Nyktar καλείται να μας θυμίσει το τότε κλίμα εντός ( και λίγο εκτός ) του κινηματογράφου, επιλέγοντας και σχολιάζοντας 10 ταινίες εκείνης της χρονιάς.'

1992. Στο χώρο της μουσικής οι REM κυκλοφορούν το Automatic for the People, οι Iron Maiden το Fear of the Dark και οι Cure το Wish. Στον χώρο της πολιτικής πρόεδρος των Η.Π.Α.  ήταν ο George Bush Sr., η Ρωσία άλλαζε σελίδα με τον Boris Yeltsin, ενώ στην Ελλάδα πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Πολιτικές αναταραχές επικρατούσαν στα γειτονικά Βαλκάνια. Αυτό δεν εμπόδισε τον αθλητισμό, καθώς η Partizan κατέκτησε την Euroleague με τον Obradovic να κερδίζει το πρώτο του ευρωπαϊκό, ενώ και η εθνική ομάδα της Κροατίας έφτασε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης όπου ηττήθηκε από μια πραγματική Dream Team. Στους ίδιους αγώνες η χώρα μας φεύγει με τα χρυσά μετάλλια του Πύρρου Δήμα και της Βούλας Πατουλίδου.

 Στο χώρο του κινηματογράφου έχουμε την αναγνώριση του Clint Eastwood ως σκηνοθέτη, την πρώτη επιτυχία του πρωτοπόρου Quentin Tarantino, τη μουσική και κινηματογραφική επιτυχία της Whitney Houston στην ταινία Bodyguard, τη σέξι παρουσία της Sharon Stone στο Basic Instinct, και την αργοπορημένη επιβράβευση του Al Pacino από τα Oscars. Μερικά από αυτά θα τα δούμε στην επόμενη λίστα όπου ξεχωρίζουμε 10 ταινίες που έκαναν πρεμιέρα το 1992.

10.Sneakers, του Phil Alden Robinson

Μια ομάδα «ειδικών αποστολών» στρατολογείται από μια μυστική οργάνωση για τον εντοπισμό μιας συσκευής αποκρυπτογράφησης ηλεκτρονικών κωδικών. Και ενώ όλα αρχικά πάνε καλά, κατασκοπεία και κώδικες περιπλέκουν την κατάσταση. Ο Robert Redford ηγείται αυτής της ομάδας σε μια αποστολή που θα μπορούσε να αναλάβει ο Ethan Hunt. Μια ταινία με όμορφο σενάριο, ωραίο ρυθμό και χιούμορ σε κατάλληλες δόσεις. Όλα αυτά υποστηρίζονται από το σύνολο του καστ, όπου σε β΄ ρόλους ξεχωρίζουμε τους Sidney Poitier και Ben Kingsley.

9.Batman Returns, του Tim Burton

Στη δεύτερη ταινία της πρώτης σειράς ταινιών, ο Batman Michael Keaton (όχι Birdman, προσοχή!) έχει να αντιμετωπίσει τον ελαφρώς εύσωμο πιγκουίνο Danny DeVito, αλλά και την Catwoman Michelle Pfeiffer! Και μέσα σε όλα αυτά τριγυρνάει και ο Christopher Walken, ως συνήθως, σε ρόλο κακού. Ο Tim Burton βρίσκεται στη σκηνοθεσία της ταινίας, δημιουργώντας μια gothic Gotham, όπου το έγκλημα κυριαρχεί σε τέτοιο βαθμό, που είναι σε θέση να κατέβει στις δημοτικές εκλογές!

8.A Few Good Men, του Rob Reiner

Δύο πεζοναύτες κατηγορούνται για το φόνο ενός συναδέλφου τους, με την υπεράσπισή τους να αναλαμβάνει ένας νεαρός δικηγόρος. Μια δικαστική ταινία που εμπεριέχει και το στρατιωτικό στοιχείο, το οποίο επηρεάζει και τον τρόπο υπεράσπισης. Γιατί όπως βλέπουμε, στο στρατό δεν υπάρχουν φιλίες, δεν υπάρχει λογική, υπάρχει μόνο η ιεραρχία και η τυφλή υπακοή στις εντολές ανωτέρων. Αυτή η φιλοσοφία μπορεί να σώσει ή να καταδικάσει τους δύο πεζοναύτες; Σκηνοθεσία στα πρότυπα κλασικών δικαστικών ταινιών και με ένα διάσημο καστ, όπου τους πρωταγωνιστικούς ρόλους κρατάνε ο Tom Cruise και η Demi Moore, ενώ ρόλο κλειδί έχει ο σπουδαίος Jack Nicholson. 

7.Arizona Dream, του Emir Kusturica

Ένας νεαρός (Johnny Depp) αποφασίζει να εργαστεί με το θείο του (Jerry Lewis) και να κυνηγήσει το American Dream. Η γνωριμία του όμως με μια μυστηριώδη γυναίκα (Faye Dunaway) τον κάνει να επιλέξει το Arizona Dream και να ζήσει μαζί της. Οι δύο τους προσπαθούν να ικανοποιήσουν όνειρα και φαντασιώσεις, με την κατάσταση να περιπλέκεται με την παρουσία της κόρης της γυναίκας (Lili Taylor). Ο  Emir Kusturica (Underground, ταινιάρα από τις λίγες!)  σκηνοθετεί με μπόλικο σουρεαλισμό, σινεφίλ αναφορές και υπέροχο soundtrack που προκύπτει από τη συνεργασία των Goran Bregovic και Iggy Pop!

6.Twin Peaks: Fire Walk With Me

Η ταινία ξεκινά με μια αστυνομική έρευνα γύρω από τη δολοφονία μιας κοπέλας, και στη συνέχεια μας μεταφέρει σε άλλο χώρο και χρόνο, όπου μετατρέπεται σταδιακά σε ένα ψυχεδελικό θρίλερ, με τις δύο ιστορίες να ενώνονται με την καλλιτεχνική διάθεση του David Lynch. Όνειρα, οράματα και φαντασιώσεις εναλλάσσονται με πραγματικά γεγονότα, με σκοπό περισσότερο μάλλον να μπερδέψουν, παρά να ερμηνεύσουν στον θεατή. Αυτό δεν μειώνει στο ελάχιστο την ταινία, η οποία όπως και κάθε ταινία του Lynch, αποτελεί κινηματογραφική εμπειρία. Οι φίλοι του δημιουργού μπορούν να δουν τη σειρά που προηγήθηκε και βασίστηκε η ταινία, ενώ συνέχεια της σειράς πιθανότατα θα υπάρξει σύντομα.

5.Chaplin, του Richard Attenborough

Η βιογραφία του σπουδαίου δημιουργού Τσάρλι Τσάπλιν, από τα παιδικά του χρόνια στην Αγγλία, στις επιτυχίες του στον αμερικάνικο κινηματογράφο, και την εξορία του στην Ελβετία τη δεκαετία του ΄50. Ο σκηνοθέτης Richard Attenborough (Gandhi), αλλά και ηθοποιός (Jurassic Park), καταπιάνεται με την πολύπλευρη προσωπικότητα του Τσάπλιν,  παρακολουθώντας όλη την πορεία της ζωής του, που χαρακτηρίζεται από καταπληκτικές ταινίες με κοινωνικό και πολιτικό συχνά αντίκτυπο, και μια ιδιαίτερα πολυτάραχη προσωπική ζωή. Ο Robert Downey Jr. στην πρώτη του επιτυχημένη περίοδο είναι πολύ καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ σημαντικοί ηθοποιοί εμφανίζονται σε β’ ρόλους όπως ο Anthony Hopkins, Kevin Kline, Diane Lane, Marisa Tomei και James Woods.

4.Scent Of A Woman, του Martin Brest

Scent of a Woman=Al Pacino. Η ταινία η οποία ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έδωσε Oscar σε αυτόν τον τεράστιο ηθοποιό. Έπρεπε τελικά να παίξει έναν τυφλό, αλκοολικό, με τάσεις αυτοκτονίας απόστρατο ο οποίος χορεύει, κάνει test drive με Ferrari και βγάζει τους γνωστούς πύρινους λόγους του, υπερασπιζόμενος έναν νεαρό σπουδαστή ο οποίος βρίσκεται σε ηθικό δίλημμα. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση που δημιουργείται μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών της, Al Pacino και Chris O’Donnell, καταφέρνοντας να μας συγκινήσει, να μας προβληματίσει, αλλά και να μας δώσει ελπίδα ότι κάποιες αξίες στον κόσμο δεν εξαγοράζονται.

3.Glengarry Glen Ross, του James Foley

Το θεατρικό Glengarry Glen Ross μας μεταφέρει σε ένα γραφείο πωλήσεων οικοπέδων. Εκεί πολύ γρήγορα αναγνωρίζουμε τον σκληρό χώρο εργασίας, ο οποίος οδηγεί σε ενέργειες ανέντιμες, ακόμα και παράνομες, με μοναδικό στόχο το κέρδος, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες. Επικρατεί δηλαδή ο νόμος της ζούγκλας, όπου νικητές είναι οι πιο ισχυροί, και οι πιο πονηροί. Καλογραμμένο και δυναμικό σενάριο με μπόλικο ρεαλισμό, το οποίο υποστηρίζεται από ένα ονειρώδες καστ, όπου ξεχωρίζουμε μεταξύ άλλων τους Jack Lemmon, Al Pacino, Kevin Spacey και Ed Harris

2.Reservoir Dogs, του Quentin Tarantino

Ο Quentin Tarantino μας συστήνεται και μας παρουσιάζει την προετοιμασία μιας ληστείας τράπεζας, και την όχι τόσο πετυχημένη κατάληξή της. Με την ταινία να θυμίζει κάτι από το The Killing του Kubrick, ο Tarantino αναθεωρεί το είδος των γκανγκστερικών ταινιών με τον  δικό του μοναδικό τρόπο. Μη γραμμική αφήγηση, ιδιαίτερο χιούμορ, ξεχωριστό soundtrack, αλλά και μπόλικη βία, σε μια κυριολεκτικά αντρική ταινία, όπου απουσιάζουν οι γυναικείοι ρόλοι. Το καστ ιδανικό για την ταινία, αποτελείται από έμπειρους ηθοποιούς όπως ο Harvey Keitel αλλά και νέους όπως Steve Buscemi, Tim Roth και Michael Madsen, με όλους να εμφανίζονται και σε μεταγενέστερες δουλειές του σκηνοθέτη.

1.Unforgiven, του Clint Eastwood

Ένας πρώην πιστολάς επιστρέφει στην «ενεργό δράση» για να εκδικηθεί τους άντρες που χαράκωσαν μια γυναίκα. Ο Clint Eastwood έχοντας δουλέψει υπό τις οδηγίες του «μάστορα» των spaghetti westerns Sergio Leone, δημιουργεί την πρώτη ταινία που θα του φέρει παγκόσμια αναγνώριση στο χώρο της σκηνοθεσίας. Ένα ανθρώπινο western, με τον ίδιο να κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ξέρει τόσο καλά, ενώ παράλληλα σκηνοθετεί με σωστό ρυθμό και υπέροχη ατμόσφαιρα (φέρνει λίγο σε High Plains Drifters που είναι από τις πρώτες του σκηνοθετικές δουλειές), και ένα καλογραμμένο σενάριο που υποστηρίζεται από ένα πολύ καλό καστ (Morgan Freeman και Gene Hackman εξαιρετικοί!). Από τα τελευταία αυθεντικά western, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα αριστουργήματα του είδους.

The Not So Silent Watcher's list of 1992:

10.A Midnight Clear (Keith Gordon)

9.Bitter Moon (Roman Polanski)

8.The Player (Robert Altman)

7.Dracula (Francis Ford Coppola)

6.The Story Of Qiu Ju (Zhang Yimou)

5.Malcolm X (Spike Lee)

4.Rebels Of The Neon God (Tsai Ming-liang)

3.Simple Men (Hal Hartley)

2.Bad Lieutenant (Abel Ferrara)

1.Unforgiven (Clint Eastwood)